“Έχω μεγάλες δουλειές για σένα φίλε μου”, ξεκίνησε ο κ. Γουίνθροπ.
“Πολύ ευχάριστο αυτό σενιόρ.”
Ο κύριος Γουίνθροπ σκέφτηκε: Μόλις μάθει τι του ετοιμάζω θα τιναχτεί όρθιος και θα τρελαθεί.
Είπε λοιπόν φωναχτά στον ινδιάνο: “Μπορείς να κάνεις χίλια τέτοια καλαθάκια;”
“Γιατί όχι πατρονσίτο; Αν μπορώ να κάνω δεκαέξι, μπορώ και χίλια.”
“Σωστά καλέ μου άνθρωπε. Μπορείς να κάνεις και πέντε χιλιάδες;”
“Φυσικά, σενιόρ. Μπορώ και πέντε χιλιάδες αν μπορώ χίλια.”
“Ωραία. Τι θα έλεγες τώρα αν σου ζητούσα να μου κάνεις δέκα χιλιάδες; Και ποιά θα ήταν η τιμή του καθενός; Μπορείς να κάνεις δέκα χιλίαδες, δεν είναι έτσι;”
