Ένοικος
Το αδιέξοδο απόψε στοίβες αδιάβαστων γραμμάτων πον φράκαραν την πόρτα και δεν μπορώ να βγω το κρίμα φαίνεται. να ψάχνει πάλι για λαιμό – και λοιπόν; το σύμπλεγμα του ποιητή – όπου σκοντάφτει νόημα ν’ αντηλαρίζει χαλασμό, δεν ήταν αρκετό; δεν ήταν αρκετό τόσες ζωές – που γίναν λάφυρα της κόλασης και τρωκτικών ξεσκλίδια – που κόλλησαν στην ξενιτιά του τόπου τους και σκέβρωσαν κι αρρώστησαν βάζοντας πλάτη για μετά (που στέριωσαν γεφύρι για μετά) στη θέση μιας παρένθεσης που προοριζότανε για μας; – όχι δεν θέλω να μου πεις – γιατί από δω και πέρα ξεκινά μιαν άλλη Ατακάμα και λέω να την πάρω με τα χέρια κι ας με λυγίζουν αμμοθύελλες εγώ θα πάω με τα χέρια έμαθα πια – πώς βγαίνει από την πέτρα Pieta και πώς λιθοβολούνται τ’ άγνωρα αυτά μας σώζουν από βέβαιο πνιγμό (και – αλίμονο – απ’ την κακομνημόνευση της Ιστορίας) και είναι αυτά τα ίδια χέρια που με γλυκά χτυπήματα στην πλάτη μας σπρώχνουν στον γκρεμό χέρια που αλυσοδένουν και χέρια που ληστεύουν – και κάποια που εκτελούν – κι άλλοτε απλώνονται ροζιασμένα, ατροφιά για ένα πιτσίλισμα ουρανού, για μια υποψία περιδιαβαίνουσας σκιάς κάτω απ’ το κούφωμα της πόρτας όπου κανένας άνθρωπος δεν πέρασε για χρόνια […].
Περιεχόμενα
Project II: Λιλιπούτειοι Άγγελοι
Ερωτικό Οριγκάμι
Man o del Desierto
Geisterschreiben
Γκρίζο ή ασπρόμαυρο επιταχυνόμενο
Καρτερία
Επεισόδιο
Η πρόσκληση
Της Σεβίλλης οι πορτοκαλιές
Χασάπικο
Ψύχωση 4:49
Ο ανθρωπάκος με το ψηλό καπέλο
Μια μισοφαγωμένη σημασία
Αταυτοποίητο λόγω ακρωτηριασμού
Ένοικος
Ο Σωσίας
Το ρήγμα
Ανθρώπινο Τσουνάμι
Η αναπαράσταση
Σιτσουμόν
Ου Μινγκ
Σκηνές από έναν χαλασμένο μεντεσέ
Σημειώσεις
