Ο Λούκατς έχει εκθέσει αναλυτικά (Στο Ιστορία και ταξική συνείδηση) την άποψη του Ένγκελς ότι κάθε αγώνας ιστορικά μάταιος και καταδικασμένος (όπως π.χ. ο αγώνας των εξεγερμένων χωρικών κατά τον Μεσαίωνα στη Γερμανία) είναι “αντιδραστικός στην ουσία του”. Από μία άποψη αυτό είναι σωστό: κάθε αγώνας που δεν τείνει στην πρόοδο της Ιστορίας, ήτοι στην εξέλιξη του συστήματος εξουσίας αλλά, αντίθετα, στο φρενάρισμα του καρκινικά αυτονομημένου και κακοήθους πανοικονομισμού, αποτελεί ουτοπία – και μάλιστα “αντιδραστική”.
Περιεχόμενα
Το θέμα
ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Από μία ανάγνωση της Γενεαλογίας της Ηθικής του Νίτσε
Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ή η αιωνιότητα του κομμουνισμού
ΟΥΜΑΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ
Σημειώσεις για το Μαγικό Βουνό του Τόμας Μαν
ΤΟΝΙΟ ΚΡΑΙΓΚΕΡ
Ο δυισμός του φασισμού και ο “φασισμός” της τέχνης
Ο (Α)ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΟΜΑΣ ΜΑΝ
Η κρίση της γερμανικότητας ως δονκιχωτική περιπέτεια
ΤΟ ΑΧΡΗΣΤΟ ΔΑΚΡΥ
Σημειώσεις για τον Κοριό του Μαγιακόφσκι
Η ΕΣΧΑΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗ
Από τον πρίγκιπα Μίσκιν στον Ερνέστο Γκεβάρα
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Οι τελευταίοι
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Δυό κείμενα από μία συζήτηση με τον Παναγιώτη Κονδύλη
